Zita De Pooter van de programmacommissie
Zes jaar geleden verhuisde Zita De Pooter voor haar werk in de ontwikkelingssamenwerking naar Den Haag. Daarvoor woonde ze met haar Amerikaanse man in de VS en ook een tijdje in Cambodja.
Zes jaar geleden verhuisde Zita De Pooter voor haar werk in de ontwikkelingssamenwerking naar Den Haag. Daarvoor woonde ze met haar Amerikaanse man in de VS en ook een tijdje in Cambodja.
“Contact maken met elkaar vindt iedereen wel eens moeilijk en spannend. We passen ons aan aan de sociale wenselijkheid, hoe het hoort, en we willen aardig gevonden worden. Dat is vrijwel iedereen met de paplepel ingegoten.”
Natuurlijk ook weer een bijdrage van de kinderredactie in de krant en op de voorpagina een – vinden wij – ontroerende foto van fotografe Esther Geradts van (toen nog even) wethouder Van Asten in gesprek met kinderen in het Wijkpaleis.
Net voor de eeuwwisseling haalde de Agneskerk de nationale kranten. 128 ‘witte illegalen’ kregen van pastoor Bosco Beijk eind november 1998 onderdak in de kerk. Ze gingen in hongerstaking omdat ze geen verblijfsvergunning kregen: ‘We waren welkom om te werken, maar niet om te leven’. Een terugblik door ons historisch team Weimarchief.
In Konkreetnieuws van januari 2025 werd de naamgeving van beide kaden van het Verversingskanaal belicht. Het leek me leuk om ook het ontstaan van het kanaal zelf te duiden. Jarenlang heb ik uitgekeken op het Verversingskanaal. Ik wist wat de bedoeling ervan was. Ik wist ook dat de Electriciteitsfabriek water innam om haar installaties af te koelen en dat het water dusdanig verwarmd werd geloosd dat schaatsen onmogelijk zou zijn.
Schrijfster Mensje van Keulen werd in 1946 geboren uit wat toen een gemengd huwelijk heette. Moeder katholiek, vader gereformeerd. “Een heiden dus, volgens mijn oma, voor wie je moest bidden. Oma had bij mijn geboorte gedreigd mijn hoofd eraf te snijden als ik niet katholiek gedoopt werd.” Mensje van Keulen (echte naam Mensje Francina van der Steen) groeide op in de Fultonstraat. Ze was als kind een trouwe bezoekster van de Agneskerk, die dan ook op verschillende plekken in haar boeken opduikt.
Binnenkort vieren we het einde van de laatste oorlog op ons grondgebied, in mei 1945. Die gebeurtenis, de bevrijding, werd in onze wijk vastgelegd door tijdelijk buurtgenoot Koos van Santen. Die foto’s zijn door zijn zoon Henk ooit verzameld in een boekje.
Ook dit jaar organiseert de Weimarchiefgroep weer een wandeling langs literaire sporen in het Regentesse- en Valkenboskwartier, het derde jaar op rij alweer.
Een van de bekendste beeldend kunstenaars die in onze wijk gewoond hebben, is ongetwijfeld Jan Toorop. In Design Museum Dedel aan de Haagse Prinsegracht is momenteel een expositie te zien met onder andere affichewerk van Jan Toorop.
Ook na het opleveren van het woningcomplex in de Fahrenheitstraat in 1906 bleef er in onze wijk een enorme vraag naar betaalbare arbeiderswoningen.
In de jaren dertig van de vorige eeuw was éen van die kerkgangers de toen tienjarige Ben Brinkel, later bekend geworden onder zijn schrijversnaam Michel van der Plas (1927-2013).
Die schreef, jaren later, in ‘Onder dak, zonder dak; flarden van een jeugd’ (Agathon, 1985)
Met de toenemende secularisatie ziet men de onttakeling en sloop van kerkgebouwen dusdanige vormen aannemen dat men zich zorgen dient te maken
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.