Columns van Bert de Croon

Tegen de evolutie is geen verweer mogelijk. Toch is het jammer dat we van onze staart alleen het stuitje hebben overgehouden.
“Use it or lose it, voorouders!”
“Had dat eerder gezegd, Bert!”

Wij vonden Bennie maar ‘n watje en ‘n moederskindje. Toch wilden we soms vriendjes met hem zijn want behalve een zenuwzieke moeder en een onzichtbare vader had hij een elektrisch treintje. Neurotische moeders hadden we zelf al, evenals vaders die, anders dan die van Bennie, onmiskenbaar aanwezig waren.

De Duitsers houden hun razzia’s altijd in de kleine uurtjes. Daarom zit Henk ‘s nachts te kleumen in een klam hol dat in de grond is uitgegraven. Sinds Fake Krist, die vuile verrader, door het verzet van zijn fiets is geschoten zijn de moffen feller geworden.

Op het bankje zit een bejaarde met een boek. Een paar meter verderop hangt een jongen op een wipkip waarvoor hij allang te groot is. Met een schuin hoofd taxeert hij het boekomslag. De grijsaard merkt dat hij gezelschap heeft en kijkt op. “Het gaat over oorlog.” 

Als goede gastvrouw vertrekt mama naar de keuken om koffie te zetten. Oom Gé heeft daar kennelijk op gewacht. Met een vette knipoog doet hij een

Mijn toekomstige ouders trouwden een half jaar na de bevrijding. De bezetters hadden voor de aanleg van hun Atlantikwall een flink deel van Den Haag platgelegd.

Dat Zwitsers onverzettelijk, vindingrijk en taai zijn, weten we sinds Wilhelm Tell. Eenmaal klaar met het knutselen van een koekoeksklok (KKK) verhuurden die ruige bergbewoners zich

‘Haar ook voor Hem’, ‘Punt voor Haar’, ‘Kapper Haarlem’, ‘Hairforce’, ‘Mata Hari’ en op het scherp van de snede: ‘Anita Hair Cut’. Haarkunstenaars moeten zich profileren,

“Vijftig cent, ’n half eurootje alstublieft!” Maar wie heeft er tegenwoordig nog klinkende munt op zak? Zelf heb ik alleen zo’n magisch kaartje bij me. Je

Wacht bij halte Valkenboslaan op tram 2 en zie uit op een sinistere steenklomp waarop in kapitalen de belijdenis van 070Vastgoed prijkt: “Wij geloven in unieke

Kom ik argeloos een raadselachtig groen verkeersbord tegen: “fietsverbeterpunt”. Ik kijk om me heen waar die mecanicien met oliespuit, steeksleutel en fietspomp dan uithangt. Een pitstop

Wil je de best bewaarde oorlogsruïnes van Den Haag zien? Fiets dan voor de aardigheid eens via de Geysterenweg park Overvoorde binnen. Ten tijde van de

KANJER! Je bent het pas als Erica Terpstra het roept. Met chocoladeletters, want zo klinkt het. Ze kan het weten want ze is er zelf een.

Den Haag heeft veel van het goede. Bijvoorbeeld zestien raadsfracties die dagelijks in de weer zijn voor respectievelijk de Vrijheid, de Eenheid, de Ouderen, de Verdrukten,

Witgoedwalhalla Zwennes, al langer dan een eeuw gevestigd aan de Brouwersgracht. Daar hebben ze zeker een nieuwe knop voor onze kookplaat. Ik leg mijn kneusje behoedzaam