De dames Vol & Voller gaan uit eten: Bistro Jules

Le vrai bistrot!
Wat kan het leven toch mooi zijn, mompelt mevrouw Voller als we over het prachtige Koningsplein richting Bistro Jules slenteren. “Ik weet nog – en dat zou zomaar 50 jaar geleden kunnen zijn – dat ik studeerde, hier om de hoek woonde en meestal arm was. Heel soms was er wat geld over en dan vierden we dat hier in het achtertuintje van Café de Plak, waar nu Bistro Jules zit. We bestelden er altijd kaasfondue. Dat was goedkoop, vulde de maag en naar de maatstaven van toen ook ontzettend lekker.”

Krakerswalhalla
Ook mevrouw Vol heeft goede herinneringen aan deze mooie plek. Toen ze in de no-future-tijd vanuit het krakerswalhalla Nijmegen naar het gezapige Den Haag verhuisde, was De Plak – later De Klap – haar stamkroeg. De achtertuin met de open zijde aan de Weimarstraat, was dé plek om nog even door te zakken. De dames herinneren zich ook nog dolle avonden met krakers en queers. Ach, wat was het leven toen nog simpel. En ach, wat waren we toen nog wild en promiscue.

Klassieke bistro
Genoeg herinneringen, terug naar het nu. Bij Jules zijn we in een hele andere wereld beland: die van de klassieke Franse bistro. Omdat de dames nog verplicht Frans hebben gehad op school – op de ouderwetse manier, met heel veel woordjes stampen – lezen we moeiteloos de kaart. Als apéritifs (€ 3,50-15,50) en entrées (€ 9-17,50) zijn er huîtres met rode wijnazijn en sjalotjes, œuf mimosa, bisque, coquilles, tartelettes au légumes vertes en velouté d’asperges. De choix des plats (€ 22-32,50) bestaat onder meer uit steak frites béarnaise, steak tartare préparé, Jules’ salade riche en – zoals het heurt bij een bistro – vlees en vis van de dag (dagprijs).

Tikje verwend
Mevrouw Voller gaat voor een voorafje dat ze vroeger nooit kon betalen, alleen maar van kon dromen: de eendenleverpaté met vlierbessen. Ze mompelt, inmiddels een tikje verwend, dat ze er liever malse brioche bij heeft dan die droge beschuitbollen. Toch eet ze alles met smaak op. Mevrouw Vol kiest voor de heel goed op smaak gebrachte steak tartaar, die ook als voorgerecht te krijgen is.

Kaasfondue
Wat een geluk dat er ook nu weer kaasfondue op de kaart staat. Ze serveren het nog steeds op zo’n spiritusbrandertje, alleen dan een mooie. De fondue smaakt zelfs nog lekkerder dan vroeger, met al die verschillende kazen en dat vleugje alcohol. De vis van de dag is een mooi stuk gegrilde zeebaars. Erg lekker. Net als de heerlijke witte Rhône-wijn van Louis Chèze. Als dessert gaan we voor de crème brûlée. Voor de mensen die aan hun Frans willen werken: met drie (!) verschillende accenten op de klinkers. We verzuchten dat die niet alleen erg lekker is, maar jammer genoeg ook zo snel op.

Albariño
Al met al hebben de dames een heerlijke avond in de tuin. De bediening is meer dan alleraardigst. Wanneer we haar vragen welke wijn bij het eten past, vraagt ze eerst beleefd welke wijn wij zelf lekker vinden. Mevrouw Voller vertelt dat ze pas een hele lekkere Noord-Spaanse Albariño heeft gedronken. Het meisje aarzelt even en floept er dan uit: ”Tja, Albariño. Toen ik nog niet zoveel van wijn wist, vond ik dat ook best lekker.’  Ze verschiet van kleur zodra ze zich realiseert wat ze zegt. Gelukkig kunnen we er alle drie erg om lachen.