Stolpersteine voor de Weimarstraat

In de vorige KonkreetNieuws heeft u kunnen lezen over de actie voor Stolpersteine in de Weimarstraat. In de oorlog woonden er negen Joodse gezinnen in deze straat, waaronder winkeliers als een banketbakker (nummer 219), een juwelier (230) en een schoenmaker (285). Allen zijn in 1942 en 1943 gearresteerd en afgevoerd naar vernietigingskampen. Een manier om dit te herdenken is met Stolpersteine. In de Buijs Ballotstraat liggen er al verscheidene. In de Weimarstraat willen we voor alle zestien Joodse bewoners een steen laten instraten. De netto kosten zijn 132 euro per steen, we willen dus 2112 euro verzamelen. Daarvan is nu al 787 euro binnen! Bij Vino Vero en Beer Fietsen hangt een QR-code voor het raam. En hieronder vindt u hem ook. Mocht er meer binnenkomen dan nodig is voor de stenen, dan steken we dat in een cultureel programma rondom de plaatsing.

Met hartelijke groet,
Marko Fehres, met de support van de redactie van wijkkrant KonkreetNieuws

Onderstaand gedicht van de Duitse predikant Martin Niemöller dient wereldwijd als een krachtige waarschuwing tegen politieke apathie en de noodzaak om op te komen voor de rechten van anderen, ook als je zelf niet tot de doelgroep behoort:

“Toen de nazi’s de communisten arresteerden, heb ik gezwegen;
ik was immers geen communist.
Toen ze de homoseksuelen gevangenzetten, heb ik gezwegen;
ik was immers geen homo.
Toen ze de illegalen kwamen halen, heb ik niet geprotesteerd;
ik was immers geen illegaal.
Toen ze de Joden opsloten, heb ik niet geprotesteerd;
ik was immers geen Jood.
Toen ze mij kwamen halen,
was er niemand meer die nog kon protesteren.”
Vrij naar Martin Niemöller (1946)