In mei 2025 gonst het van de activiteit in het theatercafé van De Regentes. Overal liggen lapjes, wol en kralen op tafels, aan de muur hangt een print van een mensfiguur die triomfantelijk een gebroken ketting omhoog houdt. Deze tekening wordt door enthousiaste deelnemers vertaald in textiel, borduurwerk en breisels. Het resultaat wordt bevestigd op een van de zeven panelen in de Grote Kerk die samen een immens wandkleed zullen vormen.
Diverse locaties
Ons buurttheater is een van vele locaties in Zuid-Holland waar een deel wordt gemaakt van dit wandkleed. Maar liefst vijfendertig meter lang, tweeëneenhalf meter hoog moet het worden. Het basisontwerp is van de Haagse kunstenaar Marcos Kueh die, geïnspireerd door glas-in-lood, het koloniale verleden van onze provincie verbeeldt. Textielkunstenares Caroline Grootenboer reist van locatie naar locatie om het maakproces van begin tot eind te begeleiden, ze overlegt met de coördinator van iedere werkplek.
Het begon in Groningen
Initiatiefnemer is onze stadsgenoot Ricardo Burgzorg die in coronatijd in opdracht een wandkleed over het Groningse koloniale verleden laat vervaardigen. Hij wordt daarbij geïnspireerd door het bekende tapijt van Bayeux. Dat geborduurde ‘stripverhaal’ van zeventig meter lang laat een belangrijke historische gebeurtenis (1066) zien. Nu, bijna 1000 jaar later, is het nog steeds te bewonderen.
Dit Groningse initiatief van Ricardo leidt tot het landelijke project ‘Draden van ons Nederlandse Slavernijverleden’. Iedere provincie maakt een wandkleed dat de eigen koloniale geschiedenis laat zien. Zuid-Holland is de zevende provincie die een kleed voltooit. Verwacht wordt dat in 2028 twaalf kleden klaar zullen zijn.
Grote en kleine verhalen
Naast diverse Haagse locaties wordt in Delft, Leiden, Dordrecht, Gouda, Rotterdam en Schiedam gewerkt aan dit project. Schapenwol wordt tot vilt gemaakt en kleurrijke wol, kralen en stoffen verzameld als basismateriaal. Te zien zijn afbeeldingen van de gouden koets, gebouwen in de provincie die een rol speelden in ons slavernijverleden zoals het Mauritshuis. In het midden van het kleed schudden bevrijde slaven uit oost en west elkaar de hand.
Binnen het ontwerp is voldoende vrijheid om van ieder stukje iets ‘eigens’ te maken. Zo verwerkt een deelnemer specerijen in haar borduurwerk, een oude dame knipt afbeeldingen uit een schortje dat zij als kind in Suriname droeg. Zo draagt het kleed meer verborgen persoonlijke verhalen en zijn details net zo boeiend als het gehele kleed vanaf een afstand gezien.
Schiedam
In september 2025 worden alle delen van de verschillende locaties naar een havenlocatie in Schiedam verhuisd en tot één geheel verwerkt. Veel deelnemers reizen er uit alle hoeken van de provincie heen om het kleed daar af te maken.
Kleed op tournee
Begin 2026 is het zover: het wandkleed is klaar en zal ruim een jaar gaan rondreizen door de provincie. Van 6 mei tot 4 juni is het te bekijken in het atrium van het Haagse stadhuis.
Na deze tournee zal het Kunstmuseum het kleed gaan beheren.
Meer informatie over dit project: https://dvons.nl/
Tekst en foto: Quirina van Hof
