Je fietst heel makkelijk de bescheiden gevel voorbij. Het is aan een rustig deel van de Fahrenheit, net om de hoek bij Restaurant Mozaïek, beter bekend van de Chineze Gerechten. Op een ijzige januari-avond stappen we binnen bij de Amstel Sociëteit (zo staat ‘t op de etalageruit). Binnen is meer kerstverlichting dan bij de winkeliersvereniging van de Weimar.
Twee Henkies
In de knusse huiskamersfeer kan ik nog net een plekje aan de bar veroveren, terwijl er vandaag niet eens levende muziek is. Wel zijn er twee Henkies, waarvan de eerste stamgast is en de andere een wielercarrière achter zich heeft (zat ik even naast de befaamde Lubberding?). Het ruime podium zwijgt, maar op vrijdagavond en zondagmiddag kan dat heel anders zijn. Op de tapkast twee porceleinen Amstel-bierpompen en hoog daarachter een indrukwekkende line-up van bar-optics, dispensers, non-drippers of hoe die knijpglaasjes ook heten waarmee je ondersteboven flessen van hun inhoud bevrijdt.
Eigenaresse
Het bacootje moet hier tamelijk populair zijn, want aan de kop van de bar zien we liefst zeven Bacardi’s hangen plus zeven volle flessen op de reservebank. “Ach, je moet wel een beetje investeren,” stelt de dame achter de bar, van wie je geen seconde twijfelt of zij de eigenaresse is. De even gastvrije als hoogblonde Petra Ponsen zag in haar leven alle hoeken van de Haagse horeca. Na wat verkenningen runde ze 23 jaar Café Tanja in Moerwijk, tot ze daar even klaar mee was. Met ‘t Amsteltje pakte ze al gauw het bierviltje weer op waar ze alweer een jaar of negen het schuimend goud laat vloeien. Voor de oplettende lezertjes: Petra Ponsen is inderdaad familie van Rinus Ponsen waar we eerder te gast waren.
Goeie kopstoot
Zelf bestel ik mijn klassieke kopstootje en zowaar, bij ‘t Amsteltje komen ze dicht bij de Amsterdamse opvatting. Ik krijg een mooi getapt fluitje met daarnaast een echt kelkje koele jonge. Zelf heb ik ‘m liefst onderkoeld uit de vriezer zodat ie mooi in het kelkje zakt, tot er – ja, het woord zegt het al – een kop (!) op staat.
Crooner
Vrijdags keren we terug voor een Golden Oldies Night met onder andere een optreden van niemand minder dan John Kagie, die mooie Elvis evergreens door de bomvolle zaak laat denderen. Maar wat ons betreft was het muzikale hoogtepunt van de avond effe eerder, toen de gelooide crooner Piet Ponsen ‘Mac The Knife’ z’n tanden liet zien. Als ik Piets manager was, zou ik ‘m het land insturen met een combo van drum, bas en sax. Maar ik ben z’n manager niet, ik moet gewoon m’n stukje inleveren. Den Haag aan de Amstel is een fijne aanlegplek.
Café De Amstel, Fahrenheitstraat 419
Tekst en foto: Joris Bergsma
Onderschrift foto dame: Petra Ponsen
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.