Met deze februari-editie van de KonkreetNieuws heeft John den Exter precies tien jaar lang Kartoens voor onze wijkkrant gemaakt. Hoog tijd om onze fabuleuze tekenaar eens nader aan de tand te voelen. In zijn werkkamer in de Columbusstraat, waar hij achter zijn pc die grappige en doeltreffende Kartoens produceert, spreken we met John over zijn leven en zijn carrière.
Van de Wapserveenstraat naar New York
John werd geboren in Laak, maar de warmste jeugdherinneringen vanaf zijn vierde jaar liggen in het toen nog nieuwe en nu al deels weer afgebroken Morgenstond in de Wapserveenstaat. Zijn vader was herenkapper. John toont me op zijn scherm een beeld van de toenmalige wijkbibliotheek, waar hij heel wat gelukkige uren doorbracht. “Ik vond het fijn in die wijk en ik ken nog heel wat mensen uit die tijd. Hoewel velen van hen gek genoeg helemaal geen gelukkige herinneringen hebben aan die periode daar. En nu is die hele omgeving van mijn jeugd gesloopt! Na de mulo aan de Steenwijklaan wilde ik naar de grafische afdeling van de Kunstacademie, maar daar werd ik niet aangenomen. Dan maar naar de mts aan de Leyweg, waar ik een degelijke opleiding elektrotechniek volgde. Mijn tekenambities waren nog niet verdwenen, dus behaalde ik na het vervullen van mijn dienstplicht de mo akte A en B Tekenen, zodat ik tekenleraar kon worden. Maar eerst ging ik samen met mijn vriendin Annemieke voor een jaar naar New York. Door familieomstandigheden moest ik eerder terug. Ik ben toen op het Rijnlands Lyceum in Oegstgeest begonnen, waar ik ook op de Internationale afdeling les ging geven. Na vijf jaar vond Annemieke het hoog tijd dat ik terugkwam naar de States. Ik wilde haar niet kwijt, dus terug naar New York. We trouwden, kregen onze werkvergunning, en hebben daar samen nog tien jaar doorgebracht. We runden een modebedrijf en ik ben daar ook als illustrator en portrettist gaan werken.” John laat me allerlei illustraties zien uit die tijd, zoals een tekening voor de The New Yorker.
Naar de Columbusstraat
“In 1995 besloten we met onze twee jonge zoons naar Nederland terug te gaan. We kwamen in de Columbusstraat terecht. Die straat kende ik al uit mijn jeugd, omdat mijn pianoleraar er woonde. Ik ging als freelancer aan de slag bij diverse reclamebureaus en als illustrator en portrettist. Mijn kinderportretten – John laat er een aantal zien – waren populair, maar ik had geen zin om daar almaar mee bezig te zijn. Van de Internationale School van Den Haag kreeg ik een baan aangeboden en zo werd ik vanaf 1999 tot aan mijn pensioen en zelfs nog iets langer weer tekenleraar.” Overigens is John ook actief muzikant: percussionist in diverse bandjes, een levenslange passie. Hij treedt nog regelmatig op, bijvoorbeeld in de Bethelkapel. Ook is hij koorlid van het ‘oude’ Galvani-schoolkoor ‘De Buren’. Grappig genoeg werkt en woont een van zijn zoons nu ook weer in New York en ook hij is daar inmiddels getrouwd.
Cartoonist voor de wijkkrant
Ja, en toen vroeg de KonkreetNieuws een cartoonist en Annemieke stimuleerde hem om die uitdaging aan te nemen. Al tien jaar lang tekent hij zijn befaamde Kartoens. Hij startte ooit met de Beeklaan Bicycle Blues over de verwarrende oversteek over het Valkenbosplein van het ene naar het andere deel van de Beeklaan. John speelde zelf een rol in die Kartoen en sindsdien heeft hij zijn Kartoens niet meer verlaten: bijna altijd ergens dat fietsende, zogenaamd onnozele mannetje. Altijd die mooie gevels van de wijk en heel vaak ergens een poepend hondje. “Ja, zo heb ik mijn eigen stijl ontwikkeld. Soms heb ik zo een onderwerp te pakken en soms duurt het tot het laatste moment. Misschien is tien jaar ook wel lang genoeg en wordt het tijd voor wat anders.”
Kartoen: John den Exter
