“Grandeur moet terug in Regentesse- en Valkenboskwartier”
Voor Richard de Mos staat er veel op het spel: de verkiezingen bieden een kans om terug te keren in het college. Nu hij is vrijgesproken van corruptie en ambtelijke omkoping is hij erop gebrand opnieuw wethouder te worden. De verkiezingsdag ziet hij met een ‘een goed gevoel’ tegemoet. Volgens de peilingen stevent zijn partij Hart voor Den Haag af op een ruime overwinning.
Coalitie
Ook al wordt Hart voor Den Haag de grootste, om een coalitie te vormen zal De Mos andere partijen moeten overhalen met hem samen te werken. In hoeverre dat zal lukken is onzeker. De afgelopen jaren heeft zijn partij met haar ‘ombudspolitiek’ niet alleen vrienden gemaakt. Het verkiezingsprogramma bevat plannen die voor meerdere partijen onaanvaardbaar zijn. Daarom hoopt Hart voor Den Haag zoveel raadszetels binnen te halen dat andere partijen niet meer om haar heen kunnen.
De Mos bezweert open te staan voor samenwerking. De boosheid over alles wat hij heeft meegemaakt sinds de Rijksrecherche zes jaar geleden zijn woning binnenviel, zegt hij achter zich te hebben gelaten. “Boos zijn is menselijk, boos blijven is des duivels.”
Het programma waarmee de partij de verkiezingen ingaat, bevat stevige rechtse standpunten: geen opvang meer voor asielzoekers, hardere aanpak relschoppers, verdubbeling van het aantal handhavers, minder milieumaatregelen, lagere parkeerkosten, bezuinigen op de bijstand, minder beleidsambtenaren, subsidies voor ‘woke’-projecten schrappen. De Mos zegt bereid te zijn compromissen te sluiten. “In de politiek moet je water bij de wijn doen, maar ik moet mijn kiezer wel laten zien dat het een lekker wijntje is.”
In het Regentesse- en Valkenboskwartier wil Hart voor Den Haag de klassieke uitstraling herstellen. De grandeur moet terug. Maar hoe doe je dat?
De Mos: “Eigenaren moeten sneller worden aangesproken op de staat van onderhoud van hun panden. Je ziet vreselijke reclames op mooie gevels – daar moet je een gesprek over voeren. Het aanschrijven van eigenaren en het aanpakken van leegstand schiet nu tekort.
Met vastgoedeigenaren en ontwikkelaars willen we plannen maken om van de Beeklaan weer een deftige woonstraat te maken. De ondernemers die ik daar spreek, voelen zich vergeten. Ze voelen zich overvallen door de aanleg van een nieuwe trambaan voor lijn 12, waardoor er parkeerplaatsen vervallen. Ze maken zich zorgen over hun omzet als er niet meer kan worden geparkeerd.”
Een rotte plek in de Beeklaan is het leegstaande pand ‘De Zaen’, dat in bezit is van een vastgoedbedrijf. Er zouden appartementen komen, maar er gebeurt niets. Wat kan de gemeente nog doen?
“Misschien moet de gemeente het kopen, al of niet samen met een projectontwikkelaar. Je moet eerst de markt zijn werk laten doen, maar als het na jaren nog niet goed gaat, kun je ingrijpen. De gemeente kocht ook het voormalige ziekenhuis aan de Sportlaan voor de huisvesting van asielzoekers en andere bewoners.”
U wilt minder coffeeshops in de Weimarstraat. Hoe krijg je die weg?
“Ook dit is een geldkwestie. Als je met de coffeeshops rond de tafel gaat zitten, kun je ze voor eens en altijd uitkopen. Als dat met een of twee lukt, ben je al een heel eind. Maar met geld kun je niet alles oplossen. Het verplaatsen naar de randen van de stad moet je niet opgeven.”
Bij de herinrichting van Regentesseplein en Regentesselaan zitten vergroening en parkeerruimte elkaar in de weg. Welke keuze maakt u?
“Door de herinrichting gaan tientallen parkeerplekken verloren. Dat wordt een megaprobleem, omdat het aantal auto’s niet afneemt. Veel mensen hebben een auto nodig om naar hun werk te gaan. Zolang er geen alternatief is voor verdwenen parkeerplaatsen, moet je de herinrichting uitstellen. Je zou onder het Regentesseplein een parkeergarage kunnen bouwen. Dat is duur, maar je zou bij het Rijk voor een deel van de kosten kunnen aankloppen.”
Andere partijen denken onder meer aan het duurder maken van tweede en eventueel derde parkeervergunning.
“Drie vergunningen op één adres kan echt niet. Een tweede vergunning is vaak nodig – in veel gezinnen werken beide partners. Voordat we de tweede vergunning duurder maken, moeten we kijken naar de witte kentekens (vaak van buitenlandse autobezitters, CS). Ik ben niet tegen arbeidsmigratie, maar mensen met een wit kenteken betalen niet mee aan het Nederlandse wegennet of aan parkeerplaatsen. Zorg ervoor dat die mensen hier meebetalen.”
In deze wijk wonen nogal wat arbeidsmigranten in belabberde omstandigheden. Wat kan uw partij daaraan doen?
“Ik hoor van uitzendbureaus dat ze graag aan de randen van de stad of in randgemeenten huisvesting voor arbeidsmigranten willen bouwen. Maar dan moet de gemeente wel meedenken en helpen met grond en vergunningen. Zo kan je de arbeidsmigranten weghalen uit de oude wijken. In beginsel moet de huisvesting zijn waar de arbeidsmigrant werkt. Ook de uitzendbureaus willen af van die heen-en-weer rijdende busjes.”
U wilt het horrorkruispunt de Zevensprong ondergronds maken. Dat lijkt een onmogelijk opgave. Hoe denkt u dat toch te kunnen regelen?
“Ik had een gesprek met David Maasbach, die in het Capitool-gebouw zijn kerk en in het Lijnkamp-gebouw een kantoor heeft. Maasbach wil niets liever dan die panden verkopen. Voor zijn kerk heeft hij een andere locatie op het oog. Hij heeft veel vastgoed dat voor herontwikkeling in aanmerking kan komen. In vrijkomende ruimte kan de gemeente woontorens laten bouwen door een projectontwikkelaar, die kan meebetalen aan het ondergronds maken van die vreselijke kruising. Met het aanpakken van de Zevensprong willen we ook de criminaliteit in dat prioriteitsgebied bestrijden.”
Uw partij wil de emissiezones afschaffen. Die zijn er natuurlijk niet voor niets. De luchtkwaliteit in Den Haag is behoorlijk slecht.
“Ik laat me niet aanpraten dat de lucht in Den Haag zo verschrikkelijk is. De auto’s worden schoner. Ik heb het college weleens gevraagd: laat nou eens zien hoe die zones de luchtkwaliteit gaan verbeteren. Dan blijft het stil. De zones jagen ondernemers op kosten. Als een schilder zijn busje moet vervangen, kost dat tienduizenden euro’s – daar moet hij heel wat plintjes voor verven. Kijk naar Amsterdam met zijn milieuzones: daar is geen loodgieter meer te krijgen.”
In deze KonkreetNieuws laten we zes raadsleden en een wethouder aan het woord:
- Caroline Peeck van de VVD
- Adeel Mahmood van DENK
- Marije Mostert van D66
- Robert Barker van de Partij voor de Dieren
- Richard de Mos van Hart voor Den Haag
- Anneke Holman van GroenLinks-PvdA
Tekst: Cor Speksnijder Foto: Richard de Mos
